Informacje ogólne
Autor i data publikacji diagnozy taksonomicznej: 1837 - Blanco
Znane synonimy: blancoi, cristata, graciliflora, melamphora, brachycarpa
Znane odmiany: fm. variegata, var. biflora, var. ecristata
Roślina jest krzyżówką: nie
Gatunek rodzica (w przypadku gdy roślina nie jest krzyżówką): nie dotyczy
Link do galerii CP Photo Finder: Nepenthes alata
Środowisko życia
Miejsce występowania: Filipiny
Wysokość na której występuje roślina: 0-1900, ale głównie poniżej 1400 m n.p.m.
Grupa ekologiczna: dzbanecznik nizinny, wysokogórski
Roślina jest epifitem: Tak, epifit okazjonalny głównie na wyspie Mindanao.
Charakterystyka środowiska życia: Na niższych wysokościach rośnie bezpośrednio w poszyciu lasu - w lasach tropikalnych o dużej wilgotności jak i przy brzegach rzek, na osuwiskach oraz na odsłoniętych klifach. Jako epifit, rośnie w lasach deszczowych - głównie na wyspie Mindanao. Powyżej 1000 m n.p.m., rośnie na przełęczach górskich, trawiastych łąkach, w zaroślach, w bardzo wilgotnych, górskich, pokrytych mchem lasach, a także na szczytach gór.
Pokrój rośliny: pnący (pnącze do 12 metrów długości)
Łodyga i liście - opis morfologiczny: Blaszka liściowa dł. do 33 cm, szer. do 7 cm, równowąska, lancetowata, lancetowato-łopatkowata, u młodych roślin często łopatkowata i bezogonkowa; wierzchołek ostry lub tępy do lekko wyciętego, sporadycznie tarczowaty; nasada zwężająca się stopniowo, tworząca oskrzydlony ogonek dł. do 6 cm, półobejmująca łodygę, czasem nieco zbiegająca; wąsy 1-1,5 raza dłuższe niż liście, mogą odchodzić od spodu liści w odległości do 4 milimetrów od ich wierzchołka. Liście zielone; łodyga i wąsy żółte, zielone, rzadziej czerwono-purpurowe.
Dzbanki dolne - opis morfologiczny: Dzbanki dolne dł. do 18 cm, szer. do 4,5 cm, w dolnej 1/3 części jajowate, w różnym stopniu rozdęte, w górnej części węższe, cylindryczne lub nieco lejkowate, przejście między częściami słabo zaznaczone; skrzydełka szer. do 12 mm z włoskami dł. do 10 mm, biegną przez całą lub część długości dzbanka, czasem zredukowane do dwóch żyłek; otwór dzbanka ukośny, zwężający się przy wieczku; warga szer. do 5 mm, walcowata lub spłaszczona, zwykle o stałej szerokości; wieczko dł. do 5 cm, szer. do 4,5 cm, okrągławe lub eliptyczne, na spodniej stronie często występuje trójkątny wyrostek dł. do 10 mm; ostroga dł. do 12 mm, zwykle nierozgałęziona. Ubarwienie żółtawo-zielone, pomarańczowe do czerwono-purpurowego, sporadycznie w czerwono-purpurowe plamki, wewnątrz kremowe, jasnożółto-zielone lub jasnoczerwone, często w czerwono-purpurowe cętki; warga żółta, zielona, pomarańczowa do czerwono-purpurowej, często w czerwone, purpurowe lub czarne prążki; wieczko ubarwione jak dzbanek, od spodu może być nakrapiane lub czerwonawe.
Dzbanki górne - opis morfologiczny: Dzbanki górne dł. do 23 cm, szer. do 5 cm, w dolnej 1/4 części jajowate, w różnym stopniu rozdęte, czasem niemal kuliste, w górnej części węższe, cylindryczne lub nieco lejkowate, przejście między częściami słabo zaznaczone; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek; pozostałe elementy jak u dzbanków dolnych. Ubarwienie podobne do dzbanków dolnych, czasem w całości żółto-zielone, nakrapiane jedynie wewnątrz pułapki.
Uwagi: brak danych
Warunki uprawy
Ilość światła: W naturze najlepiej rośnie w pełnym słońcu, ale toleruje również cień. W uprawie zalecana duża ilość rozproszonego światła.
Wilgotność otoczenia: średnia - 50% (zalecana wyższa)
Charakterystyka podłoża: W naturze rośnie w podłożu kwaśnym, czasem piaszczystym o pH 4, jak i w żywym mchu torfowcu. W uprawie zalecany żywy mech torfowiec - sphagnum (long-fiber sphagnum - LFS) lub dobrze przepuszczalna, kwaśnawa mieszanka dla dzbaneczników złożona z dużej ilości martwego mchu sphagnum i perlitu, odrobiny kwaśnego torfu (pH 3-4), chipsów kokosowych lub kory sosnowej oraz żywego mchu sphagnum na wierzchu. Podłoże ma być wilgotne. Gatunek ten jest w stanie znieść bardziej przesuszone podłoże niż inne gatunki.
Roślina może rosnąć w warunkach "parapetowych": brak danych
Optymalna temperatura w ciągu dnia: 23-28°C
Maksymalna temperatura w ciągu dnia: 34°C
Optymalna temperatura w ciągu nocy: 18-25°C
Minimalna temperatura w ciągu nocy: 6°C
Uwagi: Dzbanecznik łatwy w uprawie. Bardzo często mylony z krzyżówką N. ventricosa × alata (sprzedawaną w sklepach jako N. alata). Roślina może nie wytrzymać spadków temperatury poniżej 5°C. Występuje jej bardzo wiele form. Toleruje niższą wilgotność niż większość dzbaneczników.
Lista komentarzy
BRAK KOMENTARZY.
JEŚLI MASZ UWAGI ZGŁOŚ JE TUTAJ.