Nepenthes albomarginata - charakterystyka gatunku

Informacje ogólne



Autor i data publikacji diagnozy taksonomicznej: 1849 - T.Lobb ex Lindl.


Znane synonimy: albocincta, laevis, teysmanniana, tomentella, tupmanniana

Znane odmiany: f. sanguinea, var. rubra, var. tomentella, var. typica, var. villosa

Roślina jest krzyżówką: nie

Gatunek rodzica (w przypadku gdy roślina nie jest krzyżówką): nie dotyczy



Link do galerii CP Photo Finder: Nepenthes albomarginata

Linki WWW: Link  Link 2 Link 3 Link 4 Link 5 Link 6 Link 7 Link 8 


Środowisko życia



Miejsce występowania: Borneo, Sumatra, Malezja, wyspy Penang i Nias

Wysokość na której występuje roślina:  0-1100 m n.p.m.

Grupa ekologiczna:  dzbanecznik nizinny, pośredni

Roślina jest epifitem:  Tak, epifit okazjonalny.


Charakterystyka środowiska życia:  Gatunek ten spotykany jest w lasach tropikalnych pośród gęstej roślinności, w niższych partiach górskich lasów, na klifach i zboczach niewysokich gór, a także (na Borneo) w wyższych partiach górskich lasów, oraz na górskich przełęczach w warunkach wysokiej wilgotności.

Pokrój rośliny:  płożący, pnący (pnącze do 8 metrów długości)

Łodyga i liście - opis morfologiczny: Łodyga osiąga 5-7 mm grubości. Blaszka liściowa wąska, dł. do 30 cm, szer. do 3,5 cm, równowąska lub lancetowata; wierzchołek ostry, sporadycznie tępy lub zaokrąglony; nasada bezogonkowa, zwężająca się stopniowo, obejmująca łodygę; wąsy krótsze niż liście, dł. do 20 cm. Liście zielone, u niektórych odmian wybarwiają się na czerwono; łodyga zielona, czerwona, purpurowa lub czarna; dorosłe rośliny zwykle pokryte gęstymi, miękkimi, brązowymi włoskami dł. do 3 mm.

Dzbanki dolne - opis morfologiczny: Dzbanki dolne dł. do 15 cm, szer. do 4 cm, w dolnej połowie jajowate, w różnym stopniu rozdęte, w górnej połowie węższe, cylindryczne lub nieco lejkowate, zwykle zwężają się przy samej wardze; skrzydełka szer. do 15 mm z włoskami dł. do 8 mm, biegną przez całą długość dzbanka; otwór dzbanka okrągły, przy wieczku tworzy krótką szyjkę; warga walcowata, szer. do 6 mm; wieczko okrągławe lub owalne; ostroga dł. do 4 mm, nierozgałęziona. Ubarwienie żółtozielone, ciemnozielone, pomarańczowe, czerwone, purpurowe do prawie czarnego, często pokryte czerwonymi lub purpurowymi plamkami, wewnątrz zwykle jaśniejsze i bez plamek; wieczko i warga na ogół ubarwione jak dzbanki; tuż pod wargą charakterystyczny wyraźny biały pasek gęstych, zbitych, białych włosków, szer. do 5 mm.

Dzbanki górne - opis morfologiczny: Dzbanki górne dł. 8-20 cm, szer. 2-4 cm, bardziej smukłe, w całości lejkowate lub w dolnej połowie lejkowate, a w górnej cylindryczne; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek, tuż przy wardze możliwe szczątkowe skrzydełka; pozostałe elementy jak u dzbanków dolnych. Ubarwienie jak u dzbanków dolnych.

Uwagi: brak danych


Warunki uprawy



Ilość światła: Gatunek w naturze toleruje zacienione miejsca ale najlepiej rośnie w pełnym słońcu. W uprawie polecane jest światło rozproszone do pełnego słońca. Przy mocnym oświetleniu liście wybarwiają się na czerwono.

Wilgotność otoczenia: Bardzo wysoka - 75% w dzień, 90% w nocy.

Charakterystyka podłoża: W naturze rośnie w torfie, piachu, na podłożu wapiennym a także w samej glinie. W uprawie zalecany martwy lub żywy mech torfowiec - sphagnum (long-fiber sphagnum - LFS) wymieszany z perlitem lub dobrze przepuszczalna mieszanka dla dzbaneczników złożona z dużej ilości martwego mchu sphagnum i perlitu, odrobiny kwaśnego torfu (pH 4-5), chipsów kokosowych lub kory sosnowej oraz żywego mchu sphagnum na wierzchu. W opisach uprawie zwraca się szczególną uwagę na to aby ani nie przelać ani nie przesuszyć podłoża.

Roślina może rosnąć w warunkach "parapetowych": brak danych

Optymalna temperatura w ciągu dnia: 27°C

Maksymalna temperatura w ciągu dnia: 32°C

Optymalna temperatura w ciągu nocy: 22°C

Minimalna temperatura w ciągu nocy: 15°C

Uwagi: W naturze jego ofiarami są głównie termity. Uznaje się je za główne źródło nitrogenu dostarczanego roślinie. Jest w stanie "spożyć" nawet 6 tysięcy terminów jednej nocy. Gatunek ten uznawany jest za raczej łatwy w uprawie. Zatrzymuje wzrost przy temperaturze 10°C. Wrażliwy na chemikalia (w tym nawożenie). Gatunek ten potrzebuje dobrej wentylacji (wiatr) dla normalnego wzrostu. Lepiej rośnie w warunkach nizinnych czy jako pośredni niż górski. Odmiana z czerwonymi dzbankami wydaje się lubić bardziej suche podłoże i chłodniejsze noce. Odmiana z zielonym ubarwieniem dzbanków wydaje się bardziej odporna na niższą wilgotność, ale nie znosi wysokich temperatur.


Lista komentarzy


BRAK KOMENTARZY.
JEŚLI MASZ UWAGI ZGŁOŚ JE TUTAJ.


Dodaj własną opinię :










"suma liczb sto i osiemdziesiąt trzy"




WRÓĆ DO WYSZUKIWARKI