Środowisko życia
Miejsce występowania: Filipiny, wyspa Sibuyan
Wysokość na której występuje roślina: 1400-1900 m n.p.m.
Grupa ekologiczna: dzbanecznik wysokogórski
Roślina jest epifitem: nie
Charakterystyka środowiska życia: Jest endemitem występującym na wyspie Sibuyan. Jego stanowiska występowania znajdują się na szczycie góry Guiting-Guiting oraz na przełęczy łączącej tą górę z górą Mayo. W naturze występuje w lekko osłoniętych miejscach na smaganych wiatrem skalnych półkach, gdzie za dnia silnie operuje słońce. Występuje wśród gęstych zarośli o wysokości około 40 cm, pośród spadających głazów i odłamków skalnych, w cienkiej warstwie skalnego podłoża. Dzbanki produkuje gdy wąs dotknie podłoża (są one częściowo zakopane w mchu lub wiszące tuż nad podłożem). Takie ułożenie pozwala łapać im więcej owadów.
Pokrój rośliny: rozeta liści do 30 cm wysokości
Łodyga i liście - opis morfologiczny: Blaszka liściowa dł. do 12 cm, szer. do 3,5 cm, równowąska do lancetowatej; wierzchołek tępy lub zaokrąglony; nasada bezogonkowa, zwężająca się stopniowo, obejmująca łodygę; wąsy dł. do 25 cm. Liście zielone; łodyga jasnozielona lub żółta; wąsy żółte, pomarańczowe, czerwone.
Dzbanki dolne - opis morfologiczny: Dzbanki dolne dł. do 4 cm, szer. do 2,8 cm, w całości jajowate lub dzbanowate, lekko zwężają się przy samej wardze; skrzydełka szer. do 3 mm z włoskami dł. do 4 mm, biegną przez całą długość dzbanka; warga szer. do 3 mm, z wyraźnymi żeberkami wys. do 2 mm, wewnętrzna krawędź zakończona zębami dł. do 3 mm, kończące się dopiero na spodniej stronie wieczka; wieczko dł. do 2,4 cm, szer. do 2 cm, eliptyczne do owalnego; ostroga dł. do 1,5 mm, gruba i zaokrąglona. Dzbanki pośrednie podobne do dolnych, dł. do 5 cm, szer. do 2,5 cm, węższe, dzbanowate; skrzydełka częściowo obecne lub zredukowane do dwóch żyłek. Ubarwienie żółtawo-zielone, pomarańczowe do ciemnoczerwonego, często w pomarańczowe lub czerwone plamki, wewnątrz jasnożółtawo-zielone do pomarańczowego, czasem w bladoczerwone cętki; warga ciemnopurpurowa do czarnej; wieczko żółte, zielone, pomarańczowe do czerwonego, w ciemnoczerwone lub purpurowe plamki.
Dzbanki górne - opis morfologiczny: Dzbanki górne wytwarzane są bardzo rzadko. Ubarwienie podobne do dzbanków dolnych, lecz jaśniejsze.
Uwagi: brak danych
