Nepenthes bicalcarata - charakterystyka gatunku

Informacje ogólne


  • Nepenthes bicalcarata
  • Nepenthes bicalcarata
Zdjecie z

Autor i data publikacji diagnozy taksonomicznej: 1873 - Hook.f.


Znane synonimy: dyak

Znane odmiany: brak danych

Roślina jest krzyżówką: nie

Gatunek rodzica (w przypadku gdy roślina nie jest krzyżówką): nie dotyczy



Link do galerii CP Photo Finder: Nepenthes bicalcarata

Linki WWW: Link  Link 2 Link 3 Link 4 Link 5 Link 6 Link 7 Link 8 


Środowisko życia



Miejsce występowania: Borneo

Wysokość na której występuje roślina:  0-950 (głównie 0-300) m n.p.m.

Grupa ekologiczna:  dzbanecznik nizinny

Roślina jest epifitem:  nie


Charakterystyka środowiska życia:  W naturze rośnie w przejaśnieniach na bagnach i mokradłach, na piaszczystych wrzosowiskach lasu tropikalnego, na terenach okresowo zalewanych, czasem pośród gęstej roślinności. Najlepiej rośnie w półcieniu, w ciężkim podłożu bogatym w humus i ściółkę leśną.

Pokrój rośliny:  pnący (pnącze do 25 metrów długości)

Łodyga i liście - opis morfologiczny: Łodyga osiąga do 3,5 cm grubości. Blaszka liściowa u liści dolnych dł. 20-25 cm, szer. 6-8 cm, owalno-lancetowata; wierzchołek zaokrąglony, nieco tarczowaty; nasada zwężająca się stopniowo, tworzy ogonek dł. 2-3 cm; wąsy dł. 12-30 cm. Blaszka liściowa u liści górnych dł. do 90 cm, szer. do 15 cm, owalno-lancetowata do wydłużonej; wierzchołek ostry lub tępy; nasada zwężająca się stopniowo, tworzy ogonek dł. do 20 cm; wąsy dł. do 60 cm. Liście zielone; wąsy żółtawe.

Dzbanki dolne - opis morfologiczny: Dzbanki dolne dł. do 25 cm (zwykle do 17 cm), szer. do 16 cm (zwykle do 13 cm), dzbanowate, w dolnej połowie w różnym stopniu rozdęte, w górnej nieco węższe; skrzydełka szer. do 3 cm z włoskami do 1,5 cm, biegną przez całą długość dzbanka; otwór dzbanka prawie poziomy, z tyłu wzniesiony; warga szer. do 30 mm, na zewnątrz ciasno wywinięta, wewnątrz spłaszczona, z tyłu tworzy wyraźną szyjkę dł. 2-5 cm i dwa charakterystyczne kły dł. do 3 cm; wieczko dł. do 8 cm, szer. do 10 cm, nerkowate lub sercowate; ostroga dł. do 20 mm, gruba, nierozgałęziona. Ubarwienie żółtozielone, żółte, pomarańczowe lub czerwonawe, ciemnieje z wiekiem; warga warga jasnozielona, żółta, pomarańczowa do czerwonej.

Dzbanki górne - opis morfologiczny: Dzbanki górne dł. do 20 cm, szer. do 13 cm, w dolnej połowie lejkowate, w górnej cylindryczne; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek, przy samej wardze mogą występować w szczątkowej postaci; pozostałe elementy jak u dzbanków dolnych. Ubarwienie żółtawe lub pomarańczowe, sporadycznie z czerwonym odcieniem; warga żółtawo-zielona.

Uwagi: brak danych


Warunki uprawy



Ilość światła: W naturze są to miejsca zacienione. W uprawie zalecany jest półcień lub rozproszone światło.

Wilgotność otoczenia: Generalnie bardzo wysoka - 60% w dzień, 80% w nocy. W naturze roślina doświadcza przynajmniej 70% wilgotności także za dnia, ale w uprawie radzi sobie i przy 60% za dnia jeśli tylko zapewni się wyższą wilgotność nocą.

Charakterystyka podłoża: W uprawie zalecany żywy mech torfowiec - sphagnum (long-fiber sphagnum - LFS) lub mieszanka dla dzbaneczników złożona z dużej ilości torfu (pH 3-4), dodatku martwego mchu sphagnum i perlitu, chipsów kokosowych lub kory sosnowej oraz żywego mchu sphagnum na wierzchu. Przesuszenie podłoża może spowodować szok u rośliny.

Roślina może rosnąć w warunkach "parapetowych": nie

Optymalna temperatura w ciągu dnia: 30°C

Maksymalna temperatura w ciągu dnia: 36°C

Optymalna temperatura w ciągu nocy: 25°C

Minimalna temperatura w ciągu nocy: 15°C

Uwagi: Młode rośliny lubią zacienione stanowiska. Gatunek mało odporny na spadki temperatur! Przy wilgotności w dzień 60% w nocy 80% ładnie rośnie i wytwarza dzbanki. Żyje w symbiozie z mrówkami gatunku Camponotus schmitzi. Używają one wąsy górnych dzbanków jako miejsce rozrodcze. Żywią się schwytanymi przez roślinę owadami, potrafią pływać w płynie znajdującym się wewnątrz dzbanków. Roślina wytworzyła pokryte nektarem dwa kły na każdym dzbanku prawdopodobnie w celu zwabienia ofiar, którym trudno jest utrzymać równowagę na tak małej, śliskiej powierzchni i wpadają prosto do środka dzbanka.


Lista komentarzy


BRAK KOMENTARZY.
JEŚLI MASZ UWAGI ZGŁOŚ JE TUTAJ.


Dodaj własną opinię :










"suma liczb sto i osiemdziesiąt trzy"




WRÓĆ DO WYSZUKIWARKI