Nepenthes bokorensis - charakterystyka gatunku

Informacje ogólne


  • Nepenthes bokorensis
Zdjecie z

Autor i data publikacji diagnozy taksonomicznej: 2009 - Mey


Znane synonimy: bokor, sp. Cambodia

Znane odmiany: brak danych

Roślina jest krzyżówką: nie

Gatunek rodzica (w przypadku gdy roślina nie jest krzyżówką): nie dotyczy



Link do galerii CP Photo Finder: Nepenthes bokorensis

Linki WWW: Link  Link 2 Link 3 


Środowisko życia



Miejsce występowania: Kambodża

Wysokość na której występuje roślina:  800-1000 m n.p.m.

Grupa ekologiczna:  dzbanecznik pośredni

Roślina jest epifitem:  nie


Charakterystyka środowiska życia:  Występuje w Phnom Bokor, w południowej Kambodży, porasta okresowo suche wyżynne zarośla, odsłonięte tereny gdzie rośnie w pełnym słońcu i piaszczystym podłożu, a także porasta niższe partie lasów górskich, wśród rzadko rosnących niskich drzew, w wilgotnym podłożu pokrytym torfowcem.

Pokrój rośliny:  pnący, płożący (pnącze do 7 metrów długości).

Łodyga i liście - opis morfologiczny: Łodyga osiąga do 7 m długości i 1 cm grubości, osobniki rosnące w pełnym słońcu są mniejsze i kwitną często po osiągnięciu wysokości 60 cm. Blaszka liściowa dł. 30-35 cm, szer. 7-8 cm, wydłużona, równowąska do lancetowatej; wierzchołek ostry lub tępy, czasem zaostrzony; nasada bezogonkowa, zwężająca się stopniowo, obejmująca w 3/4 łodygę, rzadko zbiegająca; wąsy dł. 9-18 cm. Liście zielone; łodyga i wąsy żółte, zielone, pomarańczowe lub czerwone.

Dzbanki dolne - opis morfologiczny: Dzbanki dolne dł. 13-20 cm, szer. 4-6 cm, w dolnej 1/3-1/2 części jajowate, w różnym stopniu rozdęte, wyżej zwężają się, w górnej części cylindryczne lub nieznacznie lejkowate, przejście między częściami zwykle wyraźnie zaznacznoe; skrzydełka szer. 14-15 mm z włoskami dł. 10-12 mm, biegną przez całą długość dzbanka; otwór dzbanka ukośny; warga szer. do 20 mm, prawie walcowata, na przodzie dzbanka często wzniesiona w trójkątny czubek; wieczko dł. 7 cm, szer. 6 cm, okrągłe lub szeroko eliptyczne, sercowate u podstawy, często wysklepione; ostroga dł. do 12 mm, nierozgałęziona lub sporadycznie o 2 rozgałęzieniach. Ubarwienie zwykle czerwone, brązowe lub purpurowe, w rzadkie purpurowe plamki, wewnątrz żółtawo-zielone do kremowo-białego, zwykle w duże purpurowe cętki; warga czerwona lub purpurowa, w ciemnopurpurowe prążki; wieczko zwykle ciemniejsze niż dzbanek.

Dzbanki górne - opis morfologiczny: Dzbanki górne dł. do 36 cm (zwykle do 25 cm), szer. do 6 cm, w całości lejkowate, zwykle bardzo wąsko i mocno wydłużone, w dolnej 1/3 części czasem nieco rozdęte lub wąsko cylindryczne; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek; otwór dzbanka ukośny; warga szer. do 17 mm, prawie walcowata; wieczko dł. do 6 cm, szer. do 5 cm, okrągłe lub szeroko eliptyczne, sercowate u podstawy, często wysklepione, krawędzie zawinięte do dołu; ostroga jak u dzbanków dolnych. Ubarwienie żółte, zielone, pomarańczowe, różowe lub z czerwonym odcieniem, wewnątrz kremowe lub jasnożółte, zwykle z ciemnoczerwone i purpurowe cętki; żyłki często czerwone lub purpurowe; warga jasnożółta do pomarańczowej, w gęstę czerwone i purpurowe prążki; wieczko pomarańczowo-czerwone, od spodu w czerwono-purpurowe plamki.

Uwagi: brak danych


Warunki uprawy



Ilość światła: Rozproszone światło do pełnego, bezpośredniego słońca

Wilgotność otoczenia: Generalnie średnia - w dzień niska 40%, nocą wyższa 70%. Niektórzy próbują hodować roślinę w warunkach pokojowej wilgotności powietrza.

Charakterystyka podłoża: W naturze rośnie w piaszczystym podłożu (sandy soil) o pH 4.6, a przy rozproszonym świetle, pod drzewami, podłoże dodatkowo pokryte jest mchem torfowcem - sphagnum. W uprawie zaleca się dobrze przepuszczalne, piaszczyste podłoże o pH zbliżonym do tego w naturze.

Roślina może rosnąć w warunkach "parapetowych": brak danych

Optymalna temperatura w ciągu dnia: 20-22°C

Maksymalna temperatura w ciągu dnia: brak danych

Optymalna temperatura w ciągu nocy: brak danych

Minimalna temperatura w ciągu nocy: brak danych

Uwagi: Gatunek tolerujący ogień (pyrophytic species). Prawdopodobnie potrafi wytworzyć coś na kształt bulwy, co pomaga przetrwać długie okresy suszy oraz słabe pożary (wymaga do jeszcze bliższego zbadania). W naturze głównym pokarmem tego dzbanecznika są mrówki.


Lista komentarzy


BRAK KOMENTARZY.
JEŚLI MASZ UWAGI ZGŁOŚ JE TUTAJ.


Dodaj własną opinię :










"suma liczb sto i osiemdziesiąt trzy"




WRÓĆ DO WYSZUKIWARKI