Środowisko życia
Miejsce występowania: Sumatra
Wysokość na której występuje roślina: 1000-2700 m n.p.m.
Grupa ekologiczna: dzbanecznik wysokogórski
Roślina jest epifitem: Tak, epifit okazjonalny (na niższych wysokościach). W wyższych partiach górskich lasów występuje w poszyciu lasu.
Charakterystyka środowiska życia: Można go znaleźć na niższych wysokościach pośród gęstej roślinności, rosnącego jako epifit w widnych, pokrytych mchem, niższych partiach górskich lasów, gdzie porasta gałęzie drzew i krzewów. Często, populacje te nie rzucają się w oczy z powodu bardzo bujnej wegetacji. Wyżej, na odsłoniętych obszarach, górskich zboczach i szczytach gór rośnie pośród niskiej, karłowatej roślinności.
Pokrój rośliny: pnący, płożący (pnącze do 7 metrów długości).
Łodyga i liście - opis morfologiczny: Łodyga osiąga do 7 m długości. Blaszka liściowa dł. do 20 cm, szer. do 5 cm, lancetowato-łopatkowata; krawędzie czasem pofalowane; wierzchołek ostry do tępego, sporadycznie nieco tarczowaty; nasada bezogonkowa, zwężająca się stopniowo, czasem tworząca niby-ogonek, półobejmująca łodygę; wąsy do 2 razy dłuższe niż liście. Liście zielone; łodyga i wąsy zielone, żółte, czerwone do purpurowych.
Dzbanki dolne - opis morfologiczny: Dzbanki dolne dł. do 20 cm, szer. do 7 cm, w całości cylindryczne lub w dolnej połowie jajowate, w różnym stopniu rozdęte, a w górnej węższe, cylindryczne lub nieco lejkowate, przejście między częściami lekko zaznaczone; skrzydełka szer. do 5 mm z włoskami dł. do 12 mm, biegną przez całą długość dzbanka; otwór dzbanka ukośny, z tyłu wzniesiony, tworzy wyraźną szyjkę; warga na przodzie dzbanka szer. do 1 cm, walcowata, po bokach i z tyłu szer. 1-4 cm, rozszerzona, spłaszczona lub wywinięta, zewnętrzna krawędź mocno karbowana, wewnętrzna krawędź zakończona zębami dł. do 4 mm; wieczko dł. do 6 cm, szer. do 5 cm, eliptyczne do okrągłego; ostroga dł. do 7 mm, nierozgałęziona. Ubarwienie czerwone do purpurowego, wewnątrz żółtawo-zielone do kremowo-białego, zwykle w blade, kanciaste, czerwone lub purpurowe cętki; skrzydełka żółtawo-zielone; warga czerwona do purpurowej, czasem żółtawo-pomarańczowa; wieczko żółte do pomarańczowego, często z czerwonawym odcieniem, z wierzchu może być pokryta czerwonymi plamkami.
Dzbanki górne - opis morfologiczny: Dzbanki górne dł. do 35 cm, szer. do 8 cm, w całości lejkowate lub wydłużone i w dolnej połowie wąsko lejkowate, czasem zwężają się lekko tuż przy wardze; skrzydełka zredukowane do żyłek, czasem niezauważalnych; warga szer. do 1 cm, walcowata, po bokach i z tyłu nieznacznie rozszerzona, zewnętrzna krawędź karbowana; pozostałe elementy jak u dzbanków dolnych. Ubarwienie żółtawo-zielone lub żółte z pomarańczowo-czerwonym odcieniem, często w czerwone plamki, wewnątrz podobne, lecz nieco jaśniejsze; warga żółta, pomarańczowa do czerwonej, często obficie prążkowana na żółto i czerwono; wieczko ubarwiona jak dzbanek, z wierzchu często w ciemnoczerwone plamki.
Uwagi: brak danych
