Środowisko życia
Miejsce występowania: Filipiny
Wysokość na której występuje roślina: 1400-1600 m n.p.m.
Grupa ekologiczna: dzbanecznik wysokogórski
Roślina jest epifitem: Tak, równie często jako epifit rośnie bezpośrednio w poszyciu lasu.
Charakterystyka środowiska życia: Występuje na wyspie Mindanao, na szczytach wzniesień Apo i Pasian. Porasta niższe i wyższe partie górskich, pokrytych mchem lasów. Najczęściej można ten gatunek spotkać na przełęczach, w warunkach wysokiej wilgotności.
Pokrój rośliny: pnący (pnącze do 10 metrów długości)
Łodyga i liście - opis morfologiczny: Blaszka liściowa dł. do 28 cm, szer. do 6 cm, eliptyczno-równowąska; wierzchołek ostry lub tępy; nasada zwężająca się stopniowo, tworząca rynienkowaty ogonek dł. do 7 cm, półobejmująca łodygę. Liście z wierzchu zielone, od spodu jasnozielone; łodyga i wąsy żółtawo-zielone.
Dzbanki dolne - opis morfologiczny: Dzbanki dolne dł. do 26 cm, szer. do 5,5 cm, w dolnej części jajowate, w różnym stopniu rozdęte, wyżej zwężają się, w górnej części cylindryczne lub nieco lejkowate, przejście między częściami czasem nieznacznie zaznaczone; skrzydełka szer. do 14 mm z włoskami dł. do 12 mm, biegną przez całą długość dzbanka; otwór dzbanka ukośny, z tyłu mocno wydłużony i wzniesiony; warga szer. do 12 mm, walcowata, po bokach może nieco się rozszerzać; wieczko dł. do 5,5 cm, szer. do 4,8 cm, eliptyczne do owalnego; ostroga dł. do 14 mm, nierozgałęziona. Ubarwienie żółtawo-zielone w podłużne ciemnoczerwone lub purpurowe plamki, wewnątrz kremowo-białe lub jasnożółtawo-zielone, delikatnie nakrapiane; warga ciemnoczerwona do purpurowej; wieczko żółtawo-zielone w ciemnopurpurowe cętki.
Dzbanki górne - opis morfologiczny: Dzbanki górne dł. do 12 cm, szer. do 4,5 cm, w całości lejkowate, czasem mocniej wydłużone; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek; otwór dzbanka z tyłu wzniesiony i wydłużony; warga szer. do 9 mm, walcowata, po bokach nieco rozszerzona; wieczko dł. do 4,5 cm, szer. do 4 cm, eliptyczne do owalnego; ostroga dł. do 12 mm, nierozgałęziona. Ubarwienie żółtawo-zielone, rzadziej jasne, białawo-zielone, z pomarańczowym, różowym lub czerwonym odcieniem, w ciemnoczerwone lub purpurowe plamki, wewnątrz jasnożółte lub kremowo-białe, delikatnie nakrapiane; warga żółta, czerwona lub purpurowa; wieczko żółte, pomarańczowe lub czerwone, często w pomarańczowe, ciemnoczerwone lub purpurowe cętki.
Uwagi: Do niedawna N. copelandii był uważany za synonim N. alata.
