Środowisko życia
Miejsce występowania: Sumatra
Wysokość na której występuje roślina: 1700-3200 m n.p.m.
Grupa ekologiczna: dzbanecznik wysokogórski
Roślina jest epifitem: Tak, epifit okazjonalny
Charakterystyka środowiska życia: Występuje jedynie w prowincji Aceh - na niższych wysokościach rośnie bezpośrednio w poszyciu lub okazjonalnie jako epifit w widnych, pokrytych mchem górskich lasach. Wyżej, na odsłoniętych obszarach, górskich zboczach i szczytach gór rośnie bezpośrednio w poszyciu pośród niskiej, karłowatej roślinności i wrzosach, często w bezpośrednim słońcu.
Pokrój rośliny: rozeta liści do 1 metra wysokości na szczytach gór; na niższych wysokościach pnący (pnącze do 7 metrów długości)
Łodyga i liście - opis morfologiczny: Łodyga osiąga na mniejszych wysokościach do 7 m długości (pnącze), na większych - do 1 m (zwarta rozeta). Blaszka liściowa dł. do 20 cm, szer. do 4 cm, lancetowata do łopatkowatej; wierzchołek zaokrąglony do ostrego; nasada bezogonkowa, zwężająca się stopniowo, czasem nieco sercowata, półobejmująca łodygę. Liście zielone; łodyga i wąsy zielone, żółte, pomarańczowe do czerwonych.
Dzbanki dolne - opis morfologiczny: Dzbanki dolne dł. do 20 cm, szer. do 6 cm, w całości jajowate lub w dolnej połowie jajowate, wyżej węższe, w górnej cylindryczne lub nieco lejkowate, przejście między częściami lekko zaznaczone; skrzydełka szer. do 5 mm z włoskami dł. do 8 mm, biegną przez całą długość dzbanka; warga na przodzie dzbanka szer. do 5 mm, walcowata, po bokach i z tyłu szer. do 15 mm, spłaszczona, wywinięta, zewnętrzna krawędź karbowana, wewnętrzna krawędź zakończona zębami dł. do 7 mm; wieczko dł. do 4,5 cm, szer. do 4 cm, okrągłe, sercowate u podstawy; ostroga dł. do 5 mm, pojedyncza lub rozgałęziona. Ubarwienie czerwone do purpurowego, często w ciemniejsze plamki, wewnątrz jasnożółte, jasnozielone lub kremowo-białe, często w czerwone lub purpurowe cętki; warga pomarańczowa, prążkowana na czerwono, z wiekiem ciemnieje do czerwonej lub purpurowej; wieczko zwykle ubarwione jak dzbanek, z wierzchu może być jaśniejsze w ciemnoczerwone plamki.
Dzbanki górne - opis morfologiczny: Dzbanki górne dł. do 20 cm, szer. do 8 cm, w całości lejkowate, często wąskie lub w dolnej połowie lejkowato-jajowate, a w górnej węższe, cylindryczne, z lekko zaznaczonym przejściem między częściami, dzbanki zwężają się tuż przy wardze; skrzydełka szer. do 4 mm z włoskami dł. do 5 mm, często zredukowane do dwóch żyłek; warga na przodzie dzbanka szer. do 5 mm, walcowata, po bokach i z tyłu szer. do 12 mm, spłaszczona, wywinięta, zewnętrzna krawędź w różnym stopniu karbowana, wewnętrzna krawędź zakończona zębami dł. do 4 mm; pozostałe elementy jak u dzbanków dolnych. Ubarwienie żółtawo-zielone, żółte, pomarańczowe do czerwonego, często w czerwone plamki, wewnątrz jasnożółte, jasnozielone lub kremowo-białe, często w czerwone lub purpurowe cętki; warga pomarańczowa, prążkowana na czerwono, z wiekiem ciemnieje do czerwonej lub purpurowej; wieczko ubarwione jak dzbanek, z wierzchu może być jaśniejsze w ciemnoczerwone plamki.
Uwagi: brak danych
