Środowisko życia
Miejsce występowania: Sumatra
Wysokość na której występuje roślina: 2400-2900 m n.p.m.
Grupa ekologiczna: dzbanecznik wysokogórski
Roślina jest epifitem: Tak, epifit okazjonalny
Charakterystyka środowiska życia: W naturze występuje tylko zboczach i szczycie góry Bandahara (prowincja Aceh). Na niższych wysokościach rośnie bezpośrednio w poszyciu lub okazjonalnie jako epifit w widnych, pokrytych mchem wyższych partiach górskiego lasu. Wyżej, na szczycie i w jego okolicy rośnie bezpośrednio w poszyciu pośród niskiej, karłowatej roślinności i wrzosach lub w mchu torfowcu - sphagnum (long-fiber Sphagnum - LFS), często w bezpośrednim słońcu.
Pokrój rośliny: rozeta liści do 20-30 cm wysokości na szczycie góry; na niższych wysokościach pnący (pnącze do 5 metrów długości)
Łodyga i liście - opis morfologiczny: Łodyga osiąga na mniejszych wysokościach do 5 m długości (pnącze), na większych - do 30 cm (zwarta rozeta). Blaszka liściowa dł. do 19 cm, szer. do 4 cm, równowąska do lancetowatej; wierzchołek ostry do tępego; nasada bezogonkowa, zwężająca się stopniowo, półobejmująca łodygę. Liście zielone; łodyga i wąsy zielone, żółte do jasnoczerwonych.
Dzbanki dolne - opis morfologiczny: Dzbanki dolne dł. do 26 cm, szer. do 7 cm, w dolnej 1/4-1/2 części jajowate, w różnym stopniu rozdęte, w górnej części węższe, cylindryczne lub nieco lejkowate, przejście między częściami często wyraźnie zaznaczone; skrzydełka szer. do 8 mm z włoskami dł. do 12 mm, biegną przez całą długość dzbanka; otwór dzbanka ukośny, z tyłu wydłużony; warga na przodzie dzbanka szer. do 6 mm, walcowata, po bokach i z tyłu szer. do 20 mm, spłaszczona, wewnętrzna krawędź zakończona zębami dł. do 9 mm; wieczko dł. do 6 cm, szer. do 5,5 cm, okrągławe, sercowate u podstawy; ostroga dł. do 12 mm, nierozgałęziona. Ubarwienie czerwone do purpurowo-czarnego, sporadycznie żółte do pomarańczowego, wewnątrz jasnożółte lub kremowo-białe, często w czerwone lub purpurowe cętki; warga czerwona do purpurowej, czasem w żółte, pomarańczowe i jasnoczerwone prążki; wieczko ubarwione jak dzbanek, często od spodu jasnożółte.
Dzbanki górne - opis morfologiczny: Dzbanki górne dł. do 30 cm, szer. do 6 cm, w dolnej 1/3 części lejkowate lub jajowate, w różnym stopniu rozdęte, w górnej węższe, cylindryczne lub nieco lejkowate, przejście między częściami często wyraźnie zaznaczone; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek; warga szer. do 8 mm, po bokach lekko rozszerzona; pozostałe elementy jak u dzbanków dolnych. Ubarwienie żółtawo-zielone, żółte, pomarańczowe, czerwone do purpurowo-czarnego, wewnątrz jasnożółte lub kremowo-białe, często w czerwone lub purpurowe cętki; warga żółta, pomarańczowa do czerwonej, czasem w ciemnoczerwone lub purpurowe prążki; wieczko ubarwione jak dzbanek, często od spodu jaśniejsze.
Uwagi: brak danych
