Środowisko życia
Miejsce występowania: Sumatra
Wysokość na której występuje roślina: 1600-2700 m n.p.m.
Grupa ekologiczna: dzbanecznik wysokogórski
Roślina jest epifitem: Tak, dzbanecznik często występuje jako epifit.
Charakterystyka środowiska życia: W naturze występuje na skraju porośniętego mchem i paprociami lasu.
Pokrój rośliny: pnący
Łodyga i liście - opis morfologiczny: Łodyga osiąga do 5 długości. Blaszka liściowa dł. do 11 cm, szer. do 3 cm, lancetowato-łopatkowata; wierzchołek ostry; nasada bezogonkowa, zwężająca się stopniowo, półobejmująca łodygę; wąsy dł. do 15 cm. Liście zielone; łodyga i wąsy zielone, pomarańczowe do purpurowych.
Dzbanki dolne - opis morfologiczny: Dzbanki dolne dł. do 6 cm, szer. do 3,5 cm, w dolnych 2/3 wąsko lejkowate, wyżej jajowate i rozdęte, zwężające się nagle tuż przy wardze; skrzydełka szer. do 3 mm, zwykle bez włosków, biegną w górnej części dzbanka, często są zredukowane do dwóch żyłek; otwór dzbanka okrągły, z tyłu lekko wzniesiony; warga szer. do 5 mm, spłaszczona; wieczko dł. do 2 cm, szer. do 1,5 cm, owalne; ostroga dł. do 4 mm, nierozgałęziona. Ubarwienie w całości jasnożółte, czasem z pomarańczowym lub czerwonym odcieniem.
Dzbanki górne - opis morfologiczny: Dzbanki górne dł. do 9 cm, szer. do 4 cm, w dolnych 2/3 wąsko lejkowate lub cylindryczne, ściśnięte po bokach, w górnej części szeroko lejkowate, czasem zwężające się nagle tuż przy wardze; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek; otwór dzbanka owalny, poziomy, z tyłu zwężający się; warga szer. do 6 mm, spłaszczona; wieczko dł. do 4,5 cm, szer. do 1,2 cm, wąsko klinowate, wierzchołek zaokrąglony, u starszych dzbanków odchylone o ponad 180° od otworu; ostroga dł. do 5 mm, nierozgałęziona. Ubarwienie jak u dzbanków dolnych.
Uwagi: brak danych
