Informacje ogólne

---

Autor i data publikacji diagnozy taksonomicznej: 1859 - H.Low ex Hook.f.

Znane synonimy: edgeworthii

Znane odmiany: brak danych

Roślina jest krzyżówką: nie

Gatunek rodzica (w przypadku gdy roślina nie jest krzyżówką): nie dotyczy

---

Link do galerii CP Photo Finder: Nepenthes edwardsiana

Linki WWW: Link  Link 2 Link 3 Link 4 

Środowisko życia

---

Miejsce występowania: Borneo

Wysokość na której występuje roślina:  1600-2700 m n.p.m.

Grupa ekologiczna:  dzbanecznik wysokogórski

Roślina jest epifitem:  Tak, rośnie głównie jako epifit, rzadko bezpośrednio w poszyciu lasu.

Charakterystyka środowiska życia:  Występuje wyłącznie na górach Kinabalu i Tambuyukon w prowincji Sabah. Porasta chłodne, wilgotne, porośnięte mchem obszary wyższych partii lasu górskiego widziany był także w lasach bambusowych.

Pokrój rośliny:  pnący, płożący (pnącze do 15 metrów długości co pozwala wspinać się na poziom korony niższych drzew i krzewów)

Łodyga i liście - opis morfologiczny: Łodyga osiąga do 15 m długości i 10 mm grubości. Blaszka liściowa dł. do 30 cm, szer. do 8 cm, lancetowata; wierzchołek ostry, tępy lub sporadycznie zaostrzony; nasada tępa, tworzy rynienkowaty ogonek dł. do 15 cm, obejmująca łodygę; wąsy dł. do 35 cm. Liście zielone; wąsy zielone, żółte, czerwone lub brązowe.

Dzbanki dolne - opis morfologiczny: Dzbanki dolne występują rzadko, dł. do 25 cm, szer. do 6 cm (zwykle mniejsze), w dolnej połowie jajowate, w górnej cylindryczne lub lekko lejkowate, przejście między obydwoma częściami wyraźnie zaznaczone; skrzydełka szer. do 2 cm z włoskami do 1,5 cm, biegną przez całą długość dzbanka; otwór dzbanka owalny, z tyłu mocno wzniesiony; warga szer. do 2 cm, cylindryczna, użebrowanie przekształcone w okazałe szerokie, płaskie wypustki, wys. do 12 mm, przechodzące wewnątrz dzbanka w zęby dł. do 12 mm, ułożone w pojedynczy rządek, pokrywające całą wargę łącznie z szyjką; wieczko dł. do 6 cm, szer. do 5 cm, owalne lub sercowate; ostroga dł. 2 cm, nierozgałęziona. Ubarwienie zwykle ceglastoczerwone do czerwono-pomarańczowego, wewnątrz kremowo-białe do jasnożółtego, młode pułapki często są żółto-zielone i z wiekiem czerwienieją, niektóre odmiany posiadają dzbanki żółte lub z różowym odcieniem.

Dzbanki górne - opis morfologiczny: Dzbanki górne dł. do 50 cm (zwykle do 30 cm), szer. do 15 cm, w dolnej 1/4-1/3 części jajowate, w górnej cylindryczne lub lekko lejkowate, przejście między obydwoma częściami wyraźnie zaznaczone; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek, czasem ledwo widocznych; warga szer. do 2,5 cm, wypustki bardziej okazałe, wys. do 20 mm; wieczko dł. do 7 cm, szer. do 6 cm; ostroga dł. do 2 cm, nierozgałęziona. Ubarwienie jak u dzbanków dolnych, lecz nieco żywsze.

Uwagi: brak danych

Warunki uprawy

---

Ilość światła: W naturze gatunek ten często rośnie w bezpośrednim, pełnym słońcu przez część dnia. W uprawie zalecane jest zapewnienie roślinie dużej ilości rozproszonego światła.

Wilgotność otoczenia: Generalnie bardzo wysoka. W naturze doświadcza wilgotności w przedziale 80-100%. W uprawie Robert Sacilotto uznaje za najbardziej optymalne warunki, gdy wilgotność wynosi 65-100%, przy czym nasiona nie powinny być trzymane w wyższej wilgotności niż 85%.

Charakterystyka podłoża: Aby zapewnić podłoże podobne to występującego w naturze, w uprawie zalecany jest żywy mech torfowiec - sphagnum (long-fiber sphagnum - LFS). Można zastosować również mieszankę składającą się z 50% perlitu, 30% mchu torfowca, 10% torfu i 10% z kory. PH podłoża powinno wynosić około 5.0. W naturze spotykano ten gatunek rosnący również na podłożu magmowym - zasadowym oraz w podłożu piaszczystym, lecz nie są to częste przypadki.

Roślina może rosnąć w warunkach "parapetowych": nie

Optymalna temperatura w ciągu dnia: 21-25°C

Maksymalna temperatura w ciągu dnia: 30°C

Optymalna temperatura w ciągu nocy: 13-16°C

Minimalna temperatura w ciągu nocy: 5°C

Uwagi: W naturze dzbanki często wiszą pośród otaczającej roślinności lub też miękko lądują na pobliskich, pokrytych mchem gałęziach drzew. Zgodnie z artykułem Marabiniego z 1984 roku wahania temperatur między dniem a nocą w rejonie, gdzie występuje ten gatunek wynoszą nawet 25 stopni.