Nepenthes gracilis - charakterystyka gatunku

Informacje ogólne


  • Nepenthes gracilis
  • Nepenthes gracilis
Zdjecie z

Autor i data publikacji diagnozy taksonomicznej: 1839 - Korth.


Znane synonimy: angustifolia, korthalsiana, laevis, longinodis, obrieniana, teysmanniana

Znane odmiany: f. angustifolia, var. angustifolia, var. arenaria, var. elongata, var. longinodis, var. major, var. teysmanniana

Roślina jest krzyżówką: nie

Gatunek rodzica (w przypadku gdy roślina nie jest krzyżówką): nie dotyczy



Link do galerii CP Photo Finder: Nepenthes gracilis

Linki WWW: Link  Link 2 Link 3 Link 4 Link 5 


Środowisko życia



Miejsce występowania: Borneo, Sumatra, Malezja, Sulawesi, Tajlandia, Singapur

Wysokość na której występuje roślina:  0-1100 (głównie poniżej 250m) m n.p.m.

Grupa ekologiczna:  dzbanecznik nizinny

Roślina jest epifitem:  nie


Charakterystyka środowiska życia:  W naturze występuje w bardzo różnych środowiskach - na otwartych przestrzeniach na gołej skale, na bagnach, w lasach tropikalnych, na obrzeżach lasu baldachimowego, trawiastych łąkach i skrajach pół ryżowych.

Pokrój rośliny:  płożący, pnący (pnącze do 8 metrów długości)

Łodyga i liście - opis morfologiczny: Łodyga osiąga do 8 m długości. W suchych warunkach roślina przybiera bardzo krępy pokrój i może kwitnąć osiągnąwszy 20 cm wysokości. U podstawy tworzą się rozety i młode odrosty roślin potomnych. Blaszka liściowa dł. 10-15 cm, szer. 1,5-3 cm, lancetowata lub równowąska; wierzchołek ostry; nasada bezogonkowa, zwężająca się nieznacznie, obejmująca łodygę i zbiegająca na odcinku do 2/3 długości międzywęźla; wąsy 1-1,5 raza dłuższe niż liście. Liście jasnozielone, w mocnym słońcu lub podczas suszy mogą przybrać pomarańczowy, czerwony lub purpurowy odcień; łodyga zielona, żółta, czerwona, purpurowa do prawie czarnej; wąsy zielone lub czerwonawo-purpurowe.

Dzbanki dolne - opis morfologiczny: Dzbanki dolne dł. do 11 cm, szer. do 3 cm, w dolnej 1/3-1/2 części jajowate i rozdęte, w górnej części węższe, cylindryczne lub lekko lejkowate, rozszerzające się ku górze; skrzydełka szer. do 6 mm z włoskami dł. do 10 mm, biegną przez całą długość dzbanka; otwór dzbanka niemal okrągły, z tyłu zwężający się i wzniesiony; warga walcowata, bardzo wąska, szer. do 2 mm; wieczko dł. do 3 cm, szer. do 4 cm, eliptyczne lub okrągłe, sercowate u podstawy; ostroga dł. 5 mm, nierozgałęziona. Ubarwienie bardzo zróżnicowane, głównie żółto-zielone, wewnątrz i na wieczku nakrapiane na czerwono lub purpurowo, rzadziej czerwone, purpurowe do brązowych lub w całości pokryte czerwonymi plamkami; warga zwykle żółta.

Dzbanki górne - opis morfologiczny: Dzbanki górne podobne do dolnych, nieco węższe w dolnej części, dł. 6-12 cm (maks. 16 cm), szer. 1,5-3 cm; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek, czasem występują szczątkowe skrzydełka przy wardze. Ubarwienie jak u dzbanków dolnych.

Uwagi: brak danych


Warunki uprawy



Ilość światła: W naturze rośnie i w cieniu pośród gęstej roślinności jak i w bezpośrednim słońcu. W uprawie powinno zapewnić się jak najwięcej rozproszonego światła do pełnego słońca.

Wilgotność otoczenia: Generalnie bardzo wysoka - przy wilgotności w dzień 60% w nocy 80% ładnie rośnie i wytwarza dzbanki. Źle znosi gwałtowne spadki wilgotności.

Charakterystyka podłoża: W naturze rośnie w torfie, piachu, laterycie a także w samej glinie. W uprawie zalecany martwy lub żywy mech torfowiec - sphagnum (long-fiber sphagnum - LFS) wymieszany z perlitem lub dobrze przepuszczalna mieszanka dla dzbaneczników złożona z dużej ilości martwego mchu sphagnum i perlitu, odrobiny kwaśnego torfu (pH 4-5), chipsów kokosowych lub kory sosnowej oraz żywego mchu sphagnum na wierzchu choć prawdopodobnie poradzi sobie rosnąc w czymkolwiek. Lubi mokre podłoże.

Roślina może rosnąć w warunkach "parapetowych": brak danych

Optymalna temperatura w ciągu dnia: 25-30°C

Maksymalna temperatura w ciągu dnia: 35°C

Optymalna temperatura w ciągu nocy: 22-25°C

Minimalna temperatura w ciągu nocy: 12 (choć niektóre odmiany mogą nie znieść tak niskiej temperatury)°C

Uwagi: Gatunek lubiący się wspinać. Gdy rośnie na terenach narażonych na susze, listowie często pozostaje karłowate, ale nawet 20cm rośliny mogą kwitnąć i produkować nasiona. Złamane łodygi tego okazu bez problemu ukorzeniają się w wodzie, co czyni ten gatunek łatwym do hodowania. Roślina potrafi wytworzyć przyziemną rozetę z dzbanków.


Lista komentarzy


BRAK KOMENTARZY.
JEŚLI MASZ UWAGI ZGŁOŚ JE TUTAJ.


Dodaj własną opinię :










"suma liczb sto i osiemdziesiąt trzy"




WRÓĆ DO WYSZUKIWARKI