Środowisko życia
Miejsce występowania: Jawa, Sumatra
Wysokość na której występuje roślina: 600-2800 m n.p.m.
Grupa ekologiczna: dzbanecznik wysokogórski
Roślina jest epifitem: nie
Charakterystyka środowiska życia: Rośnie w wilgotnych, porośniętych mchem górskich lasach w pobliżu strumyków i jezior, a także na zboczach gór oraz nisko położonych szczytach, a także osuwiskach, generalnie w cieniu pośród mchu i resztek liści tworząc przyziemne rozety dzbanków. W niektórych lokacjach narażony jest na okresowe susze.
Pokrój rośliny: płożący, pnący (pnącze do 40 metrów długości, choć zwykle nie więcej niż kilka metrów).
Łodyga i liście - opis morfologiczny: Łodyga osiąga zwykle do 20 m długości (sporadycznie do 40 m). Często tworzy kępy rozet, wyrastających u podstawy rośliny lub wzdłuż całej głównej łodygi. Blaszka liściowa dł. 10-35 cm, szer. 2-8 cm, równowąska, lancetowata do łopatkowatej; wierzchołek zwykle wąski, czasem tępy i zaostrzony, sporadycznie wycięty; nasada zwężająca się stopniowo, prawie ogonkowa, uszkowata, półobejmująca łodygę, w różnym stopniu zbiegająca; wąsy 1-1,5 raza dłuższe niż liście. Liście zielone do czerwonawych; łodyga i wąsy zielone, żółte, pomarańczowe do czerwonych.
Dzbanki dolne - opis morfologiczny: Dzbanki dolne dł. 8-12 cm, szer. 3-4 cm (sporadycznie do 25 × 8 cm), w całości elipsoidalne do jajowatych lub w dolnej części jajowate, a w górnej węższe, cylindryczne lub zwężające się stożkowo ku wardze, przejście między częściami zwykle lekko zaznaczone; skrzydełka szer. do 12 mm z włoskami dł. do 9 mm, biegną przez całą długość dzbanka; otwór dzbanka mocno ukośny, z tyłu wzniesiony; warga szer. 4-10 mm, na przodzie wąska i walcowata, po bokach i z tyłu nieco szersza, wewnętrzna krawędź zakończona zębami dł. 1-8 mm; wieczko zwykle dł. 2,5-4 cm, szer. 2-3,5 cm, owalne do okrągławego, nieco sercowate; ostroga dł. 3-8 mm, nierozgałęziona. Ubarwienie żółte, jasnozielone, oliwkowo-zielone, pomarańczowe w ciemne, czerwone lub purpurowe plamki, wewnątrz jasnożółte, jasnozielone, kremowo-białe, często w czerwone i purpurowe cętki; skrzydełka zwykle całe zielone; warga zielona do żółtej, z wiekiem może przybrać czerwono-purpurowy odcień; wieczko zielone, żółte do pomarańczowego, z wierzchu w czerwone lub purpurowe plamki.
Dzbanki górne - opis morfologiczny: Dzbanki górne wytwarzane rzadko, dł. do 10 cm, szer. do 2,5 cm (zwykle mniejsze), w dolnej 1/3-1/2 części jajowate, w różnym stopniu rozdęte, w górnej węższe, cylindryczne lub nieco lejkowate, przejście między częściami często lekko zaznaczone; skrzydełka szer. do 5 mm z włoskami dł. do 6 cm, biegną przez całą długość dzbanka, mogą być zredukowane do dwóch żyłek; pozostałe elementy jak u dzbanków dolnych. Ubarwienie jak u dzbanków dolnych.
Uwagi: brak danych
