Środowisko życia
Miejsce występowania: Borneo
Wysokość na której występuje roślina: 100-800 m n.p.m.
Grupa ekologiczna: dzbanecznik nizinny
Roślina jest epifitem: nie
Charakterystyka środowiska życia: Obecnie pewny zakres występowania tego gatunku ogranicza się do parku Lambir Hills National Park w rejonie Sarawak. Rośnie on pośród gęstej roślinności w przejaśnieniach lasu tropikalnego oraz na pokrytych mchem klifach.
Pokrój rośliny: płożący, pnący (pnącze do 5 metrów długości)
Łodyga i liście - opis morfologiczny: Łodyga osiąga do 5-6 m długości i 6 mm grubości. Blaszka liściowa dł. 20-28 cm, szer. 4-5 cm, lancetowata lub równowąska; wierzchołek krótko zaostrzony lub tępy; nasada bezogonkowa, zwężająca się stopniowo, obejmująca łodygę i nieco zbiegająca; wąsy dł. do 15 cm. Liście i wąsy zielone; łodyga ciemnopurpurowa, brązowa lub niemal czarna, u młodych roślin czasem zielona; roślina pokryta szczeciniastymi, ciemnymi, pomarańczowo-purpurowymi włoskami dł. 7 mm.
Dzbanki dolne - opis morfologiczny: Dzbanki dolne dł. do 12 cm, szer. do 5 cm, w dolnej połowie jajowate, w różnym stopniu rozdęte, w górnej połowie węższe, cylindryczne; skrzydełka szer. do 7 mm z włoskami dł. do 8 mm, biegną przez całą długość dzbanka; otwór dzbanka owalny i ukośny; warga szer. do 7 mm, walcowata, nieznacznie rozszerzona po bokach; wieczko dł. do 4,5 cm, szer. do 3,5 cm, owalne; ostroga dł. do 5 mm, nierozgałęziona. Ubarwienie jasne, żółto-zielone, zwykle błyszczące, wewnątrz białe lub jasnozielone, często z czerwono-purpurowymi plamkami; warga żółto-zielona; wieczko jasnozielone, często nakrapiane na purpurowo.
Dzbanki górne - opis morfologiczny: Dzbanki górne liczne, dł. do 14 cm, szer. do 5 cm, w dolnej 1/3-1/2 części jajowate i lekko rozdęte, wyżej węższe i cylindryczne; skrzydełka bardzo wąskie, z rzadkimi włoskami dł. do 8 mm, czasem całkiem zredukowane do dwóch żyłek; pozostałe elementy jak u dzbanków dolnych. Ubarwienie żółto-zielone, zwykle błyszczące, wewnątrz kremowo-białe, często z czerwono-purpurowymi plamkami; warga żółtawo-purpurowa, w czerwone, purpurowe lub zielone prążki; wieczko żółte, od spodu nakrapiane na czerwono lub purpurowo.
Uwagi: Do 1997 r. N. hispida był uważany za synonim N. hirsuta.
