Środowisko życia
Miejsce występowania: Sumatra
Wysokość na której występuje roślina: 1500-2600 m n.p.m.
Grupa ekologiczna: dzbanecznik wysokogórski
Roślina jest epifitem: Tak, rośnie głównie jako epifit. Powyżej 2000 m rośnie również bezpośrednio w poszyciu lasu.
Charakterystyka środowiska życia: Występuje tylko w paśmie górskim Bukit Barisan na Sumatrze, gdzie porasta zbocza i szczyty gór rosnąc jako epifit na porośniętych mchem gałęziach drzew niższych partii górskich lasów ( na niższych wysokościach) oraz rosnąc bezpośrednio w poszyciu lub jako epifit w wyższych partiach górskich lasów i zaroślach (na wyższych wysokościach). Duże populacje tego gatunku rosną na górach Talang, Gadut i Belirang (na tej ostatniej na jej zachodnich zboczach bezpośrednio w poszyciu).
Pokrój rośliny: pnący, płożący (pnącze do 7 metrów długości)
Łodyga i liście - opis morfologiczny: Łodyga osiąga do 7 długości. Blaszka liściowa dł. do 14 cm, szer. do 4 cm, równowąska, lancetowata do łopatkowatej; wierzchołek ostry lub tępy; nasada bezogonkowa, zwężająca się stopniowo, obejmująca łodygę w 1/3-1/2 obwodu, niezbiegająca; wąsy dł. do 15 cm. Liście jasnozielone, często z czerwonym głównym nerwem; łodyga i wąsy zielone, żółte, pomarańczowe, czerwone do purpurowych.
Dzbanki dolne - opis morfologiczny: Dzbanki dolne rzadkie, dł. do 8 cm, szer. do 3 cm, w dolnej 1/2-3/4 części wąsko lejkowate, w górnej części jajowate, rozdęte, zwężają się wyraźnie tuż przy wardze; skrzydełka szer. do 3 mm z włoskami dł. do 5 mm, biegną przez górną część dzbanka, często są zredukowane do dwóch żyłek lub w ogóle nie występują; otwór dzbanka okrągły; warga szer. do 3 mm, walcowata; wieczko dł. do 2 cm, szer. do 1,5 cm, owalne; ostroga dł. do 4 mm, nierozgałęziona. Ubarwienie żółtawo-zielone, wieczko czasem w drobne czerwono-brązowe plamki.
Dzbanki górne - opis morfologiczny: Dzbanki górne dł. do 10 cm, szer. do 5 cm, u podstawy wygięte w stronę wąsa, w dolnych 2/3 cylindryczne lub wąsko lejkowate, ściśnięte po bokach, w górnej części szeroko lejkowate; skrzydełka zredukowane do dwóch żyłek; otwór dzbanka okrągły, zwykle poziomy, na przodzie często lekko wzniesiony; warga niemal nie występuje, czasem krawędź dzbanka jest nieco grubsza, do 0,2 mm; wieczko dł. do 5 cm, szer. do 1 cm, bardzo wąskie, klinowate, pochylone nad otworem dzbanka; ostroga dł. 3-4 mm, nierozgałęziona. Ubarwienie jak u dzbanków dolnych.
Uwagi: brak danych
